จะเปิดเทอมอีกแล้ว
ถ้าเป็นเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้คงอยากให้เปิดใจจะขาด
แต่พอเวลาผ่านมาจนมาถึงวันนี้
รู้สึกไม่อยากให้มันเปิดเร็วๆเลย
ก็ในเมื่อสิ่งที่เราเคยคิดว่าดี มันไม่มีอยู่ที่นั่นแล้ว
ที่นั่นเลยไม่ใช่ที่ๆเราอยากจะกลับไป
อะไรเดิมๆที่เราเคยทำ
เคยเห็น
เคยผ่าน
มันเป็นสิ่งที่เราไม่อยากจะนึกถึงมันอีก
แต่ความจริงก้อคือความจริง
ยังไงตอนนี้เราก็ผ่านพ้นมันมาได้แล้ว
ต่อจากนี้ไปก็คงหวังแค่ได้คุยกันเหมือนเดิม
ถึงมันจะยาก แต่เราก็จะทำให้ได้
มาคิดๆดูแล้ว ที่ผ่านมาเราทำอะไรลงไปบ้างเนี่ย
ปล่อยเวลาให้ผ่านไปวันๆ
จนบางทีลืมนึกถึงสิ่งที่สำคัญบางอย่างไป
แต่ตอนนี้ มันก็ทำให้เราเข้าใจในบางเรื่องเยอะขึ้นจริงๆ
ทำให้เราเห็นว่าเรามีเพื่อนๆที่คอยห่วงเรา
และอยู่เคียงข้างเรามากมายขนาดไหน
รู้ว่าถึงยังไง พวกเค้าก็จะไม่ทิ้งเรา
ขอบคุณนะที่คอยปลอบเราเวลาที่เราร้องไห้
มันไม่ง่ายที่จะอยู่คนเดียวจริงๆ
การที่ได้คุยกับเพื่อนๆทำให้เราคิดได้ในที่สุด
แม้ว่าจะต้องเสียน้ำตา
มันก้อไม่ได้เสียไปอย่างเปล่าประโยชน์
แต่มันทำให้เราหายเครียดไปเยอะเลย
จนวันนี้
เราพร้อมที่จะทำวันข้างหน้าให้มีความหมายมากขึ้น
จะทำความฝันที่เราเคยหวังเอาไว้ให้เป็นจริงให้ได้






PS.ขอบคุณสิ่งดีๆที่เคยให้เรามานะ
ต่อไปนี้ก็จะไม่มีเราไปวุ่นวายกับชีวิตแล้ว
ขอโทษที่เราไปทำให้ไม่สบายใจ